วงล้อแสนสุขประจำวัน |ตั้งเว็บไซต์เป็นหน้าแรก |เพิ่มเข้าบุ๊คมาร์ก |ขนาดจอกว้าง

{Central City l Chilly Condo} Room 300 l Hamilton Huang

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-11-21 12:10:34 |โหมดอ่าน


Room 300 l Hamilton Huang

{Central City l Chilly Condo } 











 


คอนโดขนาดกลาง เหมาะแก่การพักอาศัยทั้งแบบคนเดียว และแบบมีคู่

แหล่งท่องเที่ยวมากมายรายล้อม พร้อมกับสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน

ซึมซับบรรยากาศของเซ็นทรัลซิตี้ได้จาก Chilly Condo




หายในคอนโดขนาดกลางแห่งนี้ที่ห้อง 300 เป็นห้องพักของ 

ฮามิลตัน หวง ผู้จัดการของRICสาขาเซ็นทรัลซิตี้








โพสต์ 2020-11-21 15:23:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด

Pokemon World
89



      รถAudiหรูราคาเเพงเเล่นไปตามท้องถนนยามค่ำคืนกลางเมืองเซนทรัลซิตี้ แสงไฟแสงสีจากภายนอกส่งสว่างเข้ามาสลัวๆเนื่องจากฟิลม์สีดำที่เจ้าของรถเป็นผู้ติดเอาไว้ เสียงเพลงสากลที่เปิดคลอไปเบาๆกับกลิ่นของน้ำหอมปรับอากาศกลิ่นอ่อนๆไม่ได้ฉุนมากให้คนนั่งเวียนหัว


     เอลล่าสอดสายตามองดูภายในของรถเงียบๆ ภายในรถแทบไม่มีการดัดเเปลงอะไรเพิ่มเติม เว้นเสียก็เเต่นาฬิกาดิจิตอลที่ถูกติดตั้งเพิ่มไว้ตรงตำแหน่งหน้าคนขับ ก่อนจะลอบมองไปยังคนขับที่กำลังมีสมาธิจดจ่ออยู่กับการขับรถ


    “มองอีกนิดผมเก็บค่ามองนะครับ”ฮามิลตันพูดออกมาก่อนใบหน้าคมเข้มของหนุ่มสัญชาติเเผ่นดินใหญ่แย้มยิ้มออกมาแล้วละสายตาจากท้องถนนมามองหญิงสาวที่นั่งอยู่ที่เบาะด้านข้าง


     “หึหึ จะรับเป็นเช็คหรือบัตรเครดิตดีล่ะคะ”เอลล่าถามกลับไปพร้อมกับร่างบางที่ขยับเอี่ยวตัวเอาข้อมศอกมาวางเท้ากับกล่องช่องเก็บของหลังกระปุกเกียร์มองจองใบหน้าคมที่หลุบมองมาทางเธอทีมองถนนทีอย่างไม่ละสายตา ‘ท้าเรื่องอื่นเธออาจไม่กล้า ท้าเรื่องเงินเธอสู้ขาดใจเลย เพราะทุกวันนี้ที่บ้านเธอก็ใช่เงินกันอย่างกะละลายน้ำแต่เงินมันก็ไม่หมดสักที’


     “อ่าา ผมลืมไปเลยว่ากำลังคุยกับคุณหนูแห่งเครือM งั้นเปลี่ยนจากเก็บเงินเป็นอย่างอื่นดีกว่า”ฮามิลตัน พูดออกมาก่อนจะหัวเราะในลำคออเบาๆ “เอาเป็นไปทานข้าวกับผมอีกสักมื้อเป็นไงครับ”


     “ฉันเริ่มคิดแล้วนะคะว่าคุณฮามิลตันพยายามขุนฉันให้อ้วน”เอลล่าเอ่ยติดตลกก่อนที่จะทิ้งตัวลงไปนัง่นั่งพิงพนักผิงของรถต่อ แล้วมองดูวิวทิวทัศน์ภายนอกตัวรถ ไม่นานนักรถคันหรูก็เเล่นเข้าสู่เขตคอนโดที่พักแล้ววนเข้าสู่ที่จอดรถประจำของตัวเอง เอลล่าปลดสายเข็มขัดนิรภัยที่คาดอยู่แล้วหันมองดูคนตัวสูงที่เร่งออกจากรถไปและเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งเธอให้


      “ขอบคุณค่ะ”เอลล่ากล่าวพร้อมค่อมหัวให้เล็กน้อยก่อนจะหันไปมองดูคอนดขนาดกลางที่ตั้งอยู่เบื้องหน้าก่อนจะหันไปมองคนที่กำลังปิดล็อครถตัวเองอยู่ ผู้จัดการบริษัทใหญ่ มีรถหรู ทานอาหารมื้อหลายเเสนแต่อยู่คอนโดขนาดกลางนี่


    ฮามิลตันที่เดินตามหลังมารคล้ายเป็นความสงสัยในเเววตาของอีกฝ่ายจึงยิ้มบางๆก่อนจะกล่าวออกมา “ผมเช่าที่นี่เอาไว้นอนพักน่ะครับ ใกล้ที่ทำงาน เว้นแต่ช่วงไหนหยุดยาวหรือช่วงสุดสัปดาห์ค่อยกลับไปที่บ้านที่ชานเมือง”


    “ก็สะดวกดีนะคะ”เอลล่าพูดออกมาพลางพยักหน้าเข้าใจ เพราะที่พักเธอถ้าไม่นับความหรูของโรงเเรมก็เป็นแค่ห้องพักแคบๆห้องหนึ่ง เอาไว้นอน ทำงานบ้าง แต่ที่สำคัญคือใกล้ที่ทำงานขนาดที่สามารถเดินไปกลับหรือปั่นจักรยานไปได้ในไม่กี่นาที


     “ไปกันเถอะครับ”ฮามิลตันบอกก่อนจะผายมือเชิญให้เอลล่าเดินตามเข้าไปยังด้านในตัวอาคาร ลิฟท์สำหรับผู้อาศัยค่อยเคลื่อนจากชั้นที่หนึ่งซึ่งเป็นล๊อบบี้ของคอนโดขึ้นไปยังชั้นสามอันเป็นที่ตั้งของห้องพักและเดินต่อไปอีกเล็กน้อยก็มาถึงห้องพัก


    ประตูห้องดีไซส์แบบโมเดิลเปิดออกพร้อมร่างสูงของฮามิลตันที่เดินนำเข้าไปก่อน มือหนาเอื้อมไปกดเปิดสวิตซ์ พร้อมกับภายในห้องที่สว่างขึ้นพร้อมกับเครื่องปรับอาการที่เริ่มทำงาน เอลล่ามองดูการตกแต่งภายในห้องก่อนจะเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อพบว่าห้องพักในคอนโดนี้เป็นห้องแบบลอฟท์ที่มีสองชั้น และมีพ้นที่ให้ใช้สอยได้มาก ดูไม่แออัดเกินไปด้วย


      “ห้องสวยนะคะ”เอลล่าบอกออกมาแล้วเดินตามอีกฝ่ายไปนั่งที่โซฟาสีดำกลางห้องมองดูการตกแต่งสไตล์โมเดิลที่เน้นสีดำและเทาเป็นหลักตามประสาหนุ่มโสด เหนือหัวเป็นไฟให้ความสว่างที่มีลักษณะเป็นทรงแปดเหลี่ยมต่อๆกันคล้ายรังผึ้งดูมีระดับและคงเเพงเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน จนนึกสงสัยแล้วว่าบริษัท RIC นี่เขาจ่ายเงินให้คนในบริษัทเดือนละเท่าไหร่เเน่ ตัวฮามิลตันเป็นผู้จัดการสาขาตามที่รู้มา แต่ดูจากรายจ่ายวันนี้แล้ว เดือนนึงคงได้เงินเดือนสักราวๆสองแสนเหรียญบวกๆสะมั้ง


     “คุณเอลล่าชอบหรอครับ”ฮามิลตันกล่าวถามขึ้นมาพร้อมกับนำเอาแก้วน้ำมาให้อีกฝ่ายที่นั่งรออยู่ ก่อนที่เขาจะทรุดตัวลงนั่งที่โซฟาข้างๆ


    “ค่ะ ดูกว้างขวางดี ไม่เหมือนอยู่คอนโดแต่อยู่ในบ้านสักหลัง”


      เอลล่านั่งพูดคุยอยู่กับฮามิลตันอีกไม่นาเสียงออดที่ประตูก็ดังขึ้น ก่อนชายหนุ่มบอกกล่าวว่าคงเป็นเพื่อนเขาที่มาถึงแล้ว เจ้าตัวลุกขึ้นแล้วเดินไปเปิดประตู ก่อนมีเจ้าหน้าที่ราวสองสามคนเดินขนเอาเครื่องมือต่างๆที่ต้องใช้เข้ามาภายในห้อง รายสามสี่ชิ้น แต่มันก็ใหญ่จนดูเหมือนภายในห้องที่กว้างขวางก่อนหน้านี้ดูเล็กไปถนัดตา


     “คุณเอลล่าครับผมจะเเนะนำให้รู้จัดนี่เพื่อผมฮาร์ชิล หลิน เป็นคนที่จะมาตรวจคุณครับ เขาเป็นหมอฝีมือดีคนนึงจากอังกฤษเลยนะครับ”เสียงของฮามิลตันที่ดังขึ้นมาเรียกสายตาของเอลล่าที่กำลังนั่งมองดูเครื่องมืออุปรกณ์ต่างๆให้หันกลับมามองก่อนพบว่าร่างสูงได้พาชายอีกคนนึงเดินมาหาเธอ อีกฝ่ายดูเตี้ยกว่าฮามิลตันเล็กน้อยอีกทั้งยังดูอายุอ่อนกว่าเสียด้วย เอลล่ายกยิ้มบางแล้วยันตัวลุกขึ้นมาเอื้อมมือไปเชคเเฮนด์ทักทายอีกฝ่าย


      “เอลล่าค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”


      “เช่นกันนะครับ งั้นเริ่มตรวจกันเลยนะครับจะได้ไม่เสียเวลานี่ก็ดึกมากแล้ว”ฮาร์ซิล หลินบอกออกมาและผายมือเชิญให้เอลล่านั่งลง ส่วนตัวเขาก็เดินไปหยิบเอาสเต็ตโทสโคปขึ้นมาสวมแล้วเดินมาทรุดตัวลงนั่งที่โซฟาตัวเดียวกับที่เอลล่านั่งอยู่ พร้อมกับเอาตัวปลายของสโคปกดแนบมาบริเวณช่วงอกของหญิงสาวเพื่อฟังเสียการเต้นของหัวใจกับเสียงจังหวะการหายใจ


    โควิดเป็นไวรัสที่มีฤทธิ์กับปอดโดยตรง ทำให้การตรวจหาต้องเน้นไปที่การตัวทางระบบหายใจสะส่วนใหญ่


     “ส่วนสองสามวันนี้คุณเอลล่ามีไข้บ้างไหมครับ”


     “อืมม...ไม่มีนะคะ”เอลล่ากล่าวตอบออกไปก่อนที่ฮาร์ชิลนั้นจะก้มลงไปจดรายละเอียดในกระดาษ


      “แล้วมีอาการอะไรแปลกๆบ้างไหมครับ”


      “ก็มีอาการเจ็บแปล๊บที่กลางอกค่ะ มันรู้สึกร้อนๆวูบๆสลับกับเย็นๆ เป็นมาสองสามครั้งแล้ว แต่พอไปหาหมดที่โรงพยาบาลเขาก็ตรวจหาสาเหตุไม่พบ ก่อนหน้าที่จะเป็นฉันเขาโรงพยาบาลเพราะอาการอ่อนเพลียน่ะค่ะ”


     “อืมม...แปลกๆนะครับ เดี๋ยวคุณเอลล่าถอดพวกเครื่องประดับออกนะครับแล้วมายืนที่เครื่องนี้เอ็กซเรย์ปอดดูหน่อยนะครับ”ฮาร์ซิลเอ่ยออกมาก่อนจะถอดหูฟังออกแล้วลุกเดินไปเปิดเครื่องเอ็กซเรย์


     เอลล่าพยักหน้าเข้าใจก่อนเริ่มถอดเครื่องประดับบนตัวออกแล้วเดินไปยืนตรงหน้าเครื่องตรวจให้ฮาร์ชิลตรวจโดยมีฮามิลตันนั่งดูอยู่เงียบๆตลอดการตรวจนี้


@Admin


←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Rolex 'Oyster'
SEDAN Car
Rifle
Mystic G7
บัตรไอดีกลอรี่ธรรมดา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x8
x1
x2
x5
x1
x1
โพสต์ 2020-12-2 21:32:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด

Pokemon World
90




     การตรวจด้วยเครื่องแสกนผ่านไปได้ด้วยดีโดยไม่มีอะไรผิดพลาด ตัวฮาร์ซิลเป็นผู้จัดการและดำเนินการควบคุมการตรวจสอบด้วยตัวเองอย่างละเอียดรอบคอบเพื่อไม่ให้ผลการตรวจคลาดเคลื่อนเพราะหากเป็นเเบบนั้น ชื่อเสียงที่สะสมมาคงหายวับไปแน่ๆ เพราะคนที่เขากำลังตรวจอยู่เป็นถึกลูกสาวผู้ที่เรียกว่ามีที่อิทธิพลระดับต้นๆของโลกเลย


    ‘รู้นะว่าเพื่อนเขารู้จักคนเยอะ แต่ไปรู้จักคนระดับแบบนี้ได้ไงกันหน่อ’ ฮาร์ซิลเหล่มองเพื่อนแล้วลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนผละสายตามามองที่หน้าจอแสดงผลของเครื่องแสกน ที่เป็นภาพถ่ายการเอ็กซเรย์ช่วงปอดและทางเดินหายใจเเทน


    ฮาร์ซิลเสียบตัวแฟลซไดรฟ์ดูดเอาข้อมูลการเเสกนทั้งหมดจากเครื่องไปเพื่อนำเอาไปวิเคราะห์ต่อที่แล็ปก่อนจะส่งสัญญาณบอกให้หญิงสาวขยับตัวออกไปนั่งที่เดิมได้ มือหนาขยับรัวไปมาบนแป้นพิมพ์เพื่อทำการรวมวินิฉัยผลคราวๆอย่างรวดเร็วแล้วหันไปหยิบเอาตัวหลอดเก็บตัวอย่างเดินไปหาหญิงสาวที่นั่งรออยู่


     “คุณเอลล่าเดี๋ยวจ่อหลอดตัวอย่างไว้ที่ริมฝีปากแล้วเป่าลมเข้าไปจนหมดช่วงลมหายใจนะครับ”


    “ได้ค่ะ”เอลล่าหันไปรับเอาหลอดตัวอย่างมาก่อนจ่อมันเอาไว้ที่ริมฝีปากแล้วเป่าลมลงไปจนหมดปอดแล้วจึงหยิบเอาฝาของมันมาปิดก่อนจะส่งคืนให้ฮาร์ซิลเอาไปส่งให้เจ้าหน้าที่ที่มาด้วยและบอกให้พวกนั้นยกเครื่องกลับไปได้


     “เดี๋ยวผลอย่างละเอียดผมจะส่งให้หลังจากนี้สองวันนะครับ ส่วนผลคร่าวๆจากเครื่องสแกน ตัวปอดและระบบทางเดินหายใจ อวัยวะภายในล่วนปกติดีครับ ไม่มีสิ่งอุดตัน คิดว่าไม่ได้เป็นโควิดหรอกครับ สบายใจได้ครับ”


    “แล้วเรื่องอาการที่เจ็บหน้าอกละคะ”


      “เรื่องนี้เดี๋ยมผมคงต้องไปตรวจดูผลอีกทีที่แล็ปนะครับ แต่คงไม่ได้น่าเป็นห่วงอะไรมาก”


     “ขอบคุณนะคะคุณฮาร์ซิลที่เสียเวลามา”เอลล่ากล่าวขอบคุณพร้อมกับยิ้มให้กับคุณหมอที่นั่งอยู่โซฟาตัวเดียวกับฮามิลตัน


     “ด้วยความยินดีครับ งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”ฮาร์ซิลกล่าวก่อนจะหันไปล่ำลาเมื่อแล้วเดินออกจากห้องพักไปโดยมีฮามิลตันเดินไปส่งที่หน้าประตูแล้วเดินกลับมายังโซฟาที่เอลล่ากำลังหยิบเอาเครื่องประดับของเธอสวมใส่กลับเข้าไปเช่นเดิมอยู่


     “ไม่ต้องกังวลไปนะครับ อาการของคุณเอลล่าต้องรักษาหายแน่ๆ”ฮามิลตันพูดปลอบออกมา ก่อนจะหันไปสั่งหุ่นยนต์ดูแลบ้านให้เอาน้ำมาเติมให้กับหญฺงสาวที่นั่งกังวลอยู่ฝั่งตรงข้าม ทั้งสองนั่งพูดคุยกันอีกพักหนึ่งก่อนที่ฮามิลตันเป็นคนอาสาของขับรถไปส่งเอลล่าที่โรงเเรมด้วยว่าตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว


    “คุณฮามิลตันไม่เห็นต้องลำบากไปส่งเลยค่ะ เอลโทรเรียกฮิโระให้มารับก่อนได้”เอลล่าบอกขณะที่เดินเคียงข้างอีกฝ่ายออกจากห้องพักไปยังลิฟท์ของอพาร์ทเม้นท์ซึ่งอยู่ไม่ใกล้จากห้องพักมากนัก


    “ได้ยังไงล่ะครับ ยังไงวันนี้ผมก็ยืมตัวคุณเอลล่ามาแล้วก็ต้องพาไปส่งให้ถึงที่ถูกแล้วล่ะครับ”ฮามิลตันตอบพลางเอื้อมมือไปกดปุ่มลิฟท์ รอเพียงไม่นานประตูลิฟท์ก็เปิดแล้วเดินเข้าไปด้านในพร้อมกัน


     กึกๆ


     ตึง!!!

     พรึบ!!!

     “กรี๊ดดด”


     ระหว่างที่ตัวลิฟท์ทั้งสองกำลังลงลิฟท์อยู่นั้นจู่ๆตัวลิฟท์ก็เกิดอย่างการสั่นเล็กน้อยก่อนจะกระตุกอย่างแรงจนคนทั้งสองที่ยืนอยู่เสียหลักพร้อมไฟภายในลิฟท์ที่ดับลง


     เพราะตัวลิฟท์ที่กระตุกอย่างแรงทำให้ร่างของเอลล่าที่ยืนอยู่บนรองเท้าส้นสูงทำให้ร่างบางนั้นเสียงหลักเซไปชนกับฮามิลตันที่ก็เสียหลักพาให้ร่างทั้งสองล้มลงไปนั่งกองอยู่บนพื้นในลิฟท์ด้วยกันทั้งคู่


    “คุณเอลล่าไม่เป็นไรนะครับ”ฮามิลตันที่กลายมาเป็นเบาะรองรับแรงกระแทกให้กับหญิงสาวเอ่ยถามขึ้นมา


     “ไม่  ไม่เป็นไรค่ะ”เอลล่ากล่าวออกมาอย่างตื่นตระหนกเล็กน้อย มือบางยังคงเกาะกอดลำตัวหนาของร่างสูงของฮามิลตันเอาไว้เพราะความมืดภายในลิฟท์การไม่ขยับตัวมั่วซั่วน่าจะเป็นการดีกว่า แม้ว่าภายในลิฟท์มันจะแคบก็เถอะแต่ขยับตัวมั่วไปมาอาจทำให้บาดเจ็บได้เช่นกัน


    “สงสัยไฟจะดับนะครับ”ฮามิลตันบอกออกมาขณะพยายามใช้มือเพียงข้างเดียวล้วงหยิบเอามือถือของตัวเองออกมาเพื่อเปิดไฟฉาย ส่วนอีกมือยังคงช่วยจับประคองร่างบางที่ล้มมาชนตนเอาไว้เเน่


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +1 คุณธรรม +10 ความชั่ว +20 ความโหด โพสต์ 2020-12-3 02:16

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1Energy +5 USD +200 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Rolex 'Oyster'
SEDAN Car
Rifle
Mystic G7
บัตรไอดีกลอรี่ธรรมดา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x8
x1
x2
x5
x1
x1
โพสต์ 2020-12-3 22:45:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด

Pokemon World

91



      ตู๊ดๆ ตู๊ดๆ ตู๊ดๆ


      เสียงร้องเตือนของมือถือดังซ้ำๆก่อนจะเงียบเสียงไปพร้อมกับร่างบางของเอลล่าที่เอนหลังพิงไปกับผนังโลหะเย็นๆของลิฟต์ใบหน้านวลของเอลล่ายามนี้กลับชุ่มไปด้วยหยดเหงื่อที่ไหลซึมออกมาจากอาการที่ร้อนจนอบอ้าวภายในลิฟท์ เธอติดอยู่ในลิฟต์นี้มาเกือบชั่วโมงแล้วเนื่องจากไฟดับแต่ก็ยังคงไร้วี่แววของความช่วยเหลือ ทางเดียวที่จะติดต่อคนได้นอกได้คือมือถือแต่มันก็ไม่ขึ้นขีดสัญญาณสักขีด


     “ในลิฟต์นี้ดูเหมือนว่าจะทำให้พวกคลื่นสัญญาณถูกกั้นกับภายนอกนะครับ”ฮามิลตันที่นั่งเช็คคลื่นสัญญาณมือถือของตัวเองกล่าวออกมา ก่อนจะว่างคว่ำมือถือของตนที่พื้นเพื่อให้เกิดแสงสว่างเเม้เล็กน้อยภายในลิฟต์ที่ติดอยู่ตัว


     ความหวังเดียวของพวกเขาคือคงต้องรอให้ไฟมาหรือมีใครสักคนมาเช็คที่ลิฟต์ แต่ด้วยตอนนี้มาเกือบตีสองแล้วเป็นไปได้ว่ายามที่เฝ้าคอนโดคงคิดว่าคนในคอนโดเข้านอนหมดแล้วจึงไม่มาตรวจสอบลิฟท์ก็เป็นได้


    “แล้วแบบนี้เราจะทำยังไงกันดี รอจนเช้าไม่ไหวหรอกนะคะ”เอลล่าหันไปมองคู่สนทนา และหันมองไปยังประตูลิฟต์ที่ปิดสนิทตรงหน้าด้วยหัวใจห่อเหี่ยว รอดจากการโดนลอบทำร้ายแต่มาตายเพราะติดลิฟต์ คุณม๊าของเธอได้สาปเเช่งหลังตายเเน่ๆ


    “อีกไม่นานไฟก็คงมา คุณเอลล่าใจเย็นๆเถอะนะครับ”ฮามิลตันบอกออกมาพร้อมเอื้อมมือไปกุมมือบางของหญิงสาวเอาไว้เพื่อให้กำลังใจ ตอนนี้พวกเขาทำอะไรไม่ได้โดยสมบูรณ์แบบ ทำได้เพียงแต่นั่งรอความช่วยเหลือเท่านั้น การร้อนใจหรือวิตกกังวลไปไม่ช่วยอะไรมีแต่ทำให้สถานการณ์ยิ่งแย่ลงเท่านั้น


    “เฮ้อออ...นั้นสินะคะ เอลคงกังวลมากไปจริงๆ”เอลล่าถอนหายใจแล้วบอกออกมาพร้อมกับหันไปยิ้มในคนตัวสูงที่นั่งอยู่ข้างๆก่อนจะค่อยๆขยับกายเข้าไปนั่งใกล้ๆกับอีกฝ่ายเพื่อความอุ่นใจหากเกิดอะไรขึ้น ฮามิลตันมองท่าทีของหญิงสาวก่อนยิ้มออกมา ดวงตาคู่คมมองใบหน้าที่เริ่มแดงก่ำซ้ำยังชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อที่ไหลซึมออกมาเพราะความร้อนและความกังวล


    “เหงื่อออกจนชุ่มแล้วนะครับ”ฮามิลตันกล่าวด้วยน้ำเสียงหยอกล้อเพียงเล็กน้อยพร้อมกับมือหนาที่ล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อหยิบเอาผ้าเช็ดหน้าสีขาวผืนหนึ่งออกมาแล้วซับลงไปบนใบหน้าที่ชื้นเหงื่อของหญิงสาวข้างกายอย่างเบามือ


    สัมผัสเเผ่วเบาที่ค่อยๆซับลงบนแก้มเนียนและหน้าผากทำให้เอลล่านิ่งชะงักค้างไป ดวงตาสีเทากระจ่ายใต้แพขนตาหนามองสบใบหน้าของชายหนุ่มจากแผ่นดินใหญ่นิ่ง ใบหน้าหล่อเหลาติดคมเข้มที่สาวคนไหนเดินผ่านคงจะหยุดมอง และยามนี้ใบหน้านั้นกลับอยู่ใกล้เธอเพียงไม่ถึงคืบเพราะไฟที่สลัวๆจากไฟฉายมือถือทำให้ระยะการมองเห็นนั้นค่อนข้างแคบส่งผลให้อีกคนต้องโน้มตัวลงมาใกล้ๆเพื่อเช็ดเหงื่อที่ชุ่มหน้าให้


     เพียงจังหวะหนึ่งที่ดวงตาสีน้ำตาลคู่คมมองสบประสานกับดวงตาเชื่อสีเทากระจ่างราวเวลาหยุดเดินไปครู่ ภายในลิฟต์ที่มืดสลัวมีเพียงเสียงหายใจแผ่วเบาจากคนทั้งสอง ก่อนเป็นร่างสูงของฮามิลตันที่ค่อยขยับเลื่อนโน้มหน้าลงมาใกล้กับเอลลา จากระยะที่ไม่ถึงคืบกลับกลายเป็นเพียงไม่กี่มิลเพียงเท่านั้น


     “ผมจะหยุดถ้าคุณเมื่อต้องการหรือบอกปฎิเสธนะครับ”เสียงทุ้มแผ่วเบาของฮามิลตันกล่าวออกมาขณะที่ดวงตาคู่คมยังคงจับจ้องเข้าไปในดวงตาของหญิงสาวอยู่ เอลล่าได้ยินก็เพียงสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆเท่านั้น สายตาของเธอไม่สามารถละออกจากใบหน้าของอีกคนได้เลย ยิ่งพออีกฝ่ายพูดออกมาเเบบนั้นแทนที่เธอจะรีบบอกปัดไปกลับกลายเป็นว่าเธอกลับพูดไม่ออกราวคนหาเสียงตัวเองไม่เจอ อีกทั้งหัวใจเธอมันยังเต้นโครมครามไม่หยุดอีก


     “....”เมื่อได้รับคำตอบเป็นความเงียบจากอีกฝ่าบใบหน้าคมของฮามิลตันก็ค่อยๆโน้มขยับเข้าหาหญิงสาวอีกครั้งพร้อมกับใบหน้าที่ค่อยๆขยับเอียงเล็กน้อยเพื่อปรับองศาใบหน้า


     ยิ่งใบหน้าของอีกฝ่ายขยับเข้ามาใกล้เท่าไหร่ใจของเธอยิ่งเต้นรัวเร็วเสียยิ่งกว่าจังหวะEDMในผับเสียอีก เอลล่ายังคงนั่งนิ่งและเลือกที่จะค่อยปรือปิดตัวตาลงไม่ขอรับรู้สิ่งที่จะเกิดต่อจากนี้แล้ว


@Admin



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +5 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2020-12-4 10:27

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1Energy +5 USD +200 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Rolex 'Oyster'
SEDAN Car
Rifle
Mystic G7
บัตรไอดีกลอรี่ธรรมดา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x8
x1
x2
x5
x1
x1
โพสต์ 2020-12-10 21:29:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด

Pokemon World
92


     จู่ๆอุณภูมิในลิฟต์ก็พุ่งสูงขึ้นหลังจากที่สูงอยู่แล้ว ดวงตาสองคู่มองสบกันพร้อมกับใบหน้าของคนทั้งสองที่เคลื่อนเข้าหากันอย่างช้าๆจนสุดท้ายแล้วริมฝีปากของทั้งสองก็ประกบติดกันจนแทบไร้ซึ่งช่องว่างจุมพิศเบาๆนั้นค่อยดุดันและร้อนแรงขึ้นขึ้นเมื่อริมฝีปากของฮามิลตันขบกัดเบาๆลงบนริมฝีปากล่างของเอลล่าเพื่อให้หญิงสาวเปิดริมฝีปากออก แล้วค่อยขยับสอดลิ้นร้อนเข้าสูปากของอีกฝ่าย

     “อืมมมม….”เสียงครางเบาหวิวของเอลล่าดังขึ้นมาพร้อมหญิงสาวที่หลับตารับสัมผัสร้อนแรงของชายหนุ่มมอบให้ ก่อนริมฝีปากค่อยผละออกไปและขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ข้างหูของเอลล่า

     “ผมให้โอกาสคุณอีกครั้งนะ คุณอยากหยุดรึป่าวเอลล่า ถ้าคุณจะหยุดผมจะหยุด”

     “....”เอลล่าเพียงแต่หลุบตาลงด้วยความเขินอาย ก่อนจะเหลือบขึ้นมามองชายหนุ่มอย่างไม่พอใจเล็กน้อย มาถึงขนาดนี้ยังจะถามเธอให้อายเพิ่มขึ้นทำไมกัน ริมฝีปากบางที่ช้ำสีแดงเล็กน้อยเม้มเข้าหน้ากันอย่างประหม่าพร้อมกับมือสั่นๆที่ค่อยๆเอื้อมไปจับชายเสื้อเชิ้ตของฮามิลตัน

     “ถ้าขอให้หยุดที่หลังผมไม่หยุดแล้วนะครับ”ดวงตาคมหลุมมองมือที่จับกำชายเสื้อของตัวเองแล้วยิ้มออกมาก่อนที่ร่างสูงนั้นจะโถมตัวเข้าหาร่างบางตรงหน้าตามแรงอารมณ์ ร่างสูงขยับตัวไปคล่อมทับร่างบางของหญิงสาวเอาไว้ก่อนก้มลงจูบปากมอบสัมผัสร้อนแรงแก่กันอีกครั้ง ขณะที่มือก็ค่อยจับไล้ลูบไปตามร่างที่มีส่วนเว้าโค้งน่าดึงดูด

      “อ๊าา..อุ๊บ”เอลล่าที่ถูกโถมใส่จนล้มหงายหลังไปร้องออกมาอย่างตกใจก่อนเสียงของเธอจะหายไปด้วยริมฝีปากหนาที่ปิดทับลงมือ มือบางที่กำจับชายเสื้ออยู่ค่อยเอื้อมไปคล้องลำคอของอีกฝ่ายปล่อยให้แรงอารมณ์พาพวกเขาทั้งคู่ไป

     ชุดเดรสสีดำถูกมือหนาจับถอดจนเลื่อนหลุดลงมากองอยู่ที่เอวบางเผยให้เห็นบราลูกไม้สีดำแบนด์ดังเข้าสุดกับชุดเดรสปกปินเนินอกอวบทั้งสองเอาไว้เท่านั้น ทางด้านฮามิลตันเองก็ไม่ได้มีสภาพแตกต่างกันเท่าไหร่เมื่อเสื้อเชิตที่ร่างสูงสวมใส่ถูกมือของเอลล่าปลดกระดุมออกจะเผยให้เห็นแผ่นอกกว้างเเข็งแรงแบบคนออกกำลังกายเป็นประจำ

    พรึบ!

     อุณหภูมิภายในลิฟต์คล้ายพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆตามสภาพอารมณ์ของคนทั้งสองก่อนที่มันจะหยุดชะงักลงเมื่อไฟภายในตัวลิฟต์กลับมาสว่างอีก และลิฟต์ก็ค่อยๆขยับเคลื่อนทำหน้าที่ของมันต่อ เอลล่าเห็นก็รีบยกมือขึ้นผลักอกฮามิลตันออกแล้วจัดการดึงเดรสสีดำของตัวเองขึ้นมาสวมและรูดซิบจัดระเบียบเสื้อผ้าและผมเผ้าตัวเองให้กลับมาปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ ส่วนทางฮามิลตันก็หันกลับมาติดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตวเองให้เข้าที่เเม้ว่าเสื้อผ้าจะยับยู่ยี่ไปหน่อยก็ตาม

    ติ๊ง!!!

     เสียงเตือนบอกว่าลิฟต์ได้เคลื่อนมาถึงชั้นที่ต้องการแล้วดังขึ้นทำเอาคนทั้งสองถึงกับสะดุ้งและหันไปมองยังประตูลิฟต์ที่ค่อยๆเลื่อนเปิดออกเป็นจังหวะเดียวกับที่ทั้งสองสวมเสื้อผ้ากับมาเรียบร้อยพอดี และทันแบบเฉียดฉิว

    เมื่อประตูเลื่อนเปิดออกมาที่ด้านนอกของลิฟต์ตอนนี้มีหญิงสาวคนหนึ่งยืนมองมายังเอลล่่าและฮามิลตันอยู่ด้วยสีหน้ากรุ่มกริ่ม ซึ่งด้วยสาเหตุที่พวกเธอถูกมองด้วยสาจตาแบบนี้ก็คงไม่ต้องบอกกล่าวอะไรมากนักหรอก เอลล่าเห็นก็รีบก้มหน้าก้มตาเดินออกจากลิฟต์ไปโดยมีฮามิลตันเดินจ้ำเท้าตามหลังมาติดๆ

     ร่างของคนทั้งสองเดินตามกันไปยังรถAudiด้วยความเงียบโดยฮามิลตันเร่งฝีเท้าเดินพุ่งไปยังรถก่อนเพื่อเปิดประตูรถให้กับหญิงสาวได้ขึ้นไปนั่งบนรถก่อนที่ตัวของเขาเองนั้นจะเดินอ้อมตัวรถไปยังฝั่งคนขับเพื่อขับรถไปส่งอีกฝ่ายที่โรงแรม

    ปึง

     ประตูรถหรูปิดลงแต่ภายในรถยังคงเงียบไม่มีใครเป็นผู้เปิดบทสนทนาขึ้นมาก่อนเลย มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงเพลงคลอเบาๆภายในรถเท่านั้น รถยนต์คันหรูเคลื่อนไไปตามท้องถนนที่มืดและเงียบก่อนจะเลี้ยวเข้าสู่เส้นทางจราจรที่เป็นแหล่งเที่ยวกลางคืนที่ทำให้บรรยากาศช่วนอึดอัดภายในรถนี้คลายลงไปบ้าง

     “คุณเอลล่าจะเเวะซื้อเครื่องดื่มไหมครับ”

    “เอ่อ...ไม่เป็นไรค่ะ รบกวนคุณอามิลตันมาเยอะแล้ว”เอลล่าตอบกลับมาก่อนภายในรถจะเงียบลงเช่นเดินพร้อมกับรถคันหรูที่เเล่นเข้าไปจอดหน้าทางเข้าล็อบบี้โรงเเรม

     “คืนนี้ฝันดีนะครับ”ฮามิลตันพูดออกมาพร้อมหันมามองทางที่สาวที่กำลังลงจากรถ

    “คุณก็ด้วยนะคะ คุณฮามิลตัน แล้วเจอกันนะคะ”เอลล่ากล่าวออกมาก่อนที่หญฺงสาวนั้นจะเปิดประตูรถและเดินเข้าไปในโรงเเรมทันที่โดยที่มีฮามิลตันมองตามหลังจนร่างบางนั้นหายลับไปชายหนุ่มเชื้อชาติแผ่นดินใหญ่นั้นจึงขับรถมุ่งหน้ากลับมที่พักของตัวเอง




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +1 คุณธรรม +5 ความชั่ว +6 ความโหด โพสต์ 2020-12-13 11:24

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1Energy +5 USD +200 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Rolex 'Oyster'
SEDAN Car
Rifle
Mystic G7
บัตรไอดีกลอรี่ธรรมดา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x8
x1
x2
x5
x1
x1
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต